وبلاگ :
من هم يك روز بچـــــــه بودم...!
يادداشت :
آرزو ها...
نظرات :
0
خصوصي ،
7
عمومي
نام:
ايميل:
سايت:
مشخصات شما ذخيره شود.
متن پيام :
حداکثر 2000 حرف
كد امنيتي:
اين پيام به صورت
خصوصي
ارسال شود.
+
پرادو سوار كوچك
آرامش من از محراب خوش مهربانيت يادآور نياز يکي شدن قلب هاست!
جملش همين بود نه؟!!
چقدر حرص ميخوردم وقتي بچه ها پاره ميکردن آدمکا رو!فک کنم پرينت اون شعري ک زدمش به شيشه ي کلاس رو دارم هنوز...
توديگر نيستي اما نماز آخرينت هست
آخي!
:)
پاسخ
يادآور نياز يکي شدن راه هاست :دي... که ميشد امام خميني ره يادته؟ همه ي معلم ها اومدن و همشون هم بردن؟ فقط خانوم قاسمي اي که يه زماني معلم انشامون بود ره اش رو ننوشته بود و برنده شد. شايدم مروي بود يا سوده؟ يکي از اينا بود دقيقا يادم نمياد... يکي از همين معلماي جوون... هووووف... روزاي خوبي بود... اين قسمتش رو کاملا فراموش کرده بود، تو ديگر نيستي رو نوشته بوديم رو تخته و مي خونديمااا نه؟